يا كه من بسيار مستم يا كه سازت ساز نيست

 ساقيا امشب مخالف مي نوازد تار تو 

                                                     يا كه من مست و خرابم

                                                                                     يا كه تارت تار نيست

هنوز از طلوعش به اندازه ی کافی لذت نبردی که...از غروبش دل گیر میشی!

                                                       سر من وقت وداع گوشه ی دیوار گریست

 درون خودش بايگاني كند      و ترسم از اين است يك روز باد بهار             

 دلم را خزاني كند      چرا رفت و هرگز به يادش نبود            از اين خسته دل قدرداني كند 

خلاصه بگويم نمي‌بخشمش                      مگر عشق پادرمياني كند...

 اي کاش کودک بودم تا از ته دل مي خنديدم نه اينکه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم....

 اي کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتي و درد با يک بوسه همه چيز را فراموش مي کردم.

آري, آغاز دوست داشتن است

گر چه پايان راه ناپيداست

من به پايان دگر نينديشم

كه همين دوست داشتن زيباست

آبی آسمان را که می بینم و می دانم که نیست،و خدا را که نمی بینم و می دانم که هست.

به رویشی نه از این خاک

              به زایشی نه از این دست             

                                 به قصه ای نه چنین تلخ

                                                    به باوری نه چنین پست.... 

                                                 چرا دورت بگردم؟

 گفت:تو با پا آمدي بايد بگردي               برو با دل بيا تا من بگردم.